Ławica Nowofundlandzka
Ławica Nowofundlandzka – region płytkich i bogatych w rybostan wód Oceanu Atlantyckiego znajdującego się u wybrzeży Nowej Fundlandii.
Płytkie wody regionu zajmują obszar prawie 360 tys. km²; średnia głębokość waha się w okolicach 80 metrów, a w płytkich miejscach to zaledwie 4 metry głębokości[1].
Na terenie Ławicy Nowofundlandzkiej spotykają się ciepłe wody Prądu Zatokowego i zimne wody Prądu Labradorskiego. Region ten znany jest z trudnych warunków żeglugowych, utrudniają m.in. góry lodowe, częste sztormy, oraz mgły. Pomimo niespokojnych wód terytorialnych ta okolica słynie z bogatych zasobów ryb dzięki planktonowi i osadom znajdujących się w płytkich wodach przybrzeżnych, dominujące gatunki to dorsz i śledź[2]. Ławica Nowofundlandzka to nie tylko obszar ożywionego rybołówstwa, ale też główny szlak żeglugi z Europy do wschodnich portów USA i Kanady[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nowofundlandzka, Ławica, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2015-11-25] .
- ↑ Nowofundlandzka ławica [online], www.gutenberg.czyz.org [dostęp 2015-11-25] .
- ↑ Nowofundlandzka Ławica [online], Encyklopedia WIEM [dostęp 2015-11-25] .