164 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 164 Pułku Piechoty okresu II RP. Zobacz też: 164 Pułk Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
164 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Stanisłąw Stryczula
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 36 Dywizja Piechoty

164 Pułk Piechoty (Rezerwowy) 164 pp (rez.) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP w kampanii wrześniowej 1939.

164 pp (rez.) nie występował w organizacji pokojowej wojska. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" oddział miał być formowany częściowo w mobilizacji alarmowej, w grupie zielonej (dowództwo, II batalion i pododdziały specjalne) oraz w I rzucie mobilizacji powszechnej (I i III batalion), przez jednostki 11 i 24 Dywizji Piechoty dla 36 Dywizji Piechoty Rezerwowej.

27 sierpnia 1939 rozpoczęto mobilizację alarmowej części pułku, a cztery dni później części niealarmowej. 6 września w Rozwadowie dowództwo pułku, I batalion i pododdziały specjalne wyładowały się z transportów kolejowych. W nocy z 6 na 7 września w Ćmielowie wyładowany został III batalion. Cały pułk wraz z 36 Kompanią Przeciwpancerną por. Teofila Stępnia włączony został do Grupy "Sandomierz" i walczył w jej składzie.

Struktura organizacyjna i obsada personalna [1][edytuj | edytuj kod]

Dowództwo (38 Pułku Piechoty w Przemyślu [2])

I batalion (38 Pułku Piechoty w Przemyślu)

  • dowódca - kpt. Tadeusz Lisowski
  • 1 kompania – ppor. Edward Jan Przybyłowicz
  • 2 kompania – kpt. Jerzy Szatz
  • 3 kompania – ppor. Stefan Świrski-Romanowski
  • 1 kompania karabinów maszynowych - por. Maciej Kozubal

II batalion (48 Pułku Piechoty w Stanisławowie)

  • dowódca batalionu - mjr Stanisław Hołubowicz (od 9.IX dowódca pułku)
  • 4 kompania – por. Michał Franciszek Lenar
  • 5 kompania – por. Feliks Motyka
  • 6 kompania –
  • 2 kompania karabinów maszynowych - por. Józef Tadeusz Wacławski

III batalion (53 Pułku Piechoty w Stryju)

  • dowódca batalionu - kpt. Stanisław Walerian Serednicki (ranny 15 IX)
  • adiutant - ppor. rez. Alfred Andrzej Rossowski
  • 7 kompania – por. rez. Władysław Bartyński
  • 8 kompania – ppor. Ludwik Franciszek Ziemski
  • 9 kompania – ppor. Jan Stanisław Mazurkiewicz
  • 3 kompania karabinów maszynowych - ppor. rez. Józef Prokop Wackermann

Pododdziały specjalne

  • kompania zwiadowcza
  • pluton pionierów
  • pluton przeciwgazowy

Przypisy

  1. W nawiasach podano nazwy jednostek mobilizujących.
  2. Piotr Zarzycki podaje, że dowództwo pułku, II batalion i pododdziały specjalne mobilizował 48 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych w Stanisławowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975.
  2. Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ​ISBN 83-222-0377-2​, s. 300-301.
  3. Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny „W”, Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3​.
  4. Piotr Zarzycki, Walki 36 Dywizji Piechoty Rezerwowej we wrześniu 1939 roku, Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (212) z 2006 r., s. 23-60.