422 Pułk Strzelców (RFSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

422 Pułk Strzelców (RFSRR) - pułk piechoty Armii Czerwonej okresu wojny polsko-bolszewickiej.

28 marca 1920 roku sztandar pułkowy 422 Pułku Strzelców dostał się w ręce żołnierzy Wojska Polskiego, którzy odpierali próbę bolszewików przedarcia się na tyły Grupy Poleskiej od strony Owrucza.

3 maja 1920 pułk został rozbity na Polesiu przez Wojsko Polskie, które zdobyło 3 działa, 4 karabiny maszynowe oraz wzięło kilkudziesięciu jeńców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Łukomski, Bogusław Polak, Mieczysław Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920, Koszalin 1990.