7 Rejon Baz Lotniczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
7 Rejon Baz Lotniczych
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Tradycje
Rodowód 7-й район авиационного базирования
Dowódcy
Pierwszy ppłk Aleksander Lebiediew
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Łysobyki; Łowicz
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze

7 Rejon Baz Lotniczych (7 RBL), ros. 7-й район авиационного базирования (7-й РАБ) - związek organizacyjny tyłów Wojskowych Sił Powietrznych ZSRR włączony w struktury Lotnictwa Frontu Wojska Polskiego i uzupełniony Polakami z poboru[a].

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu organizacyjnego Nr 083/Org. Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z dnia 6 grudnia 1944 roku w skład jednostek lotniczych Frontu Wojska Polskiego został włączony radziecki 7 Rejon Baz Lotniczych z podporządkowanymi mu jednostkami obsługi[b].

W listopadzie dowództwo 7 RBL rozlokowało się w Łysobykach. Na początku marca 1945 roku przeniesiono je do Łowicza. W tym czasie 7 RBL obsługiwał jednostki na 14 lotniskach[1].

Na podstawie rozkazu Nr 027 dowódcy Lotnictwa Frontu WP z dnia 1 marca 1945 roku w skład 7 RBL zostały włączone kolejne radzieckie jednostki: 483 i 513 batalion obsługi lotnisk[1].

Stan ewidencyjny 7 RBL w dniu 1 maja 1945 roku liczył 3436 żołnierzy[1].

Po zakończeniu wojny dowództwo 7 RBL przemianowano na 1 Rejon Bazowania Lotnictwa, a w październiku 1945 bataliony obsługi lotnisk: 73, 74, 129, 130, 483, 495, 513 i 686 otrzymały numerację: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 bol. W końcu listopada dowództwo 1 RBL zostało rozformowane, a bataliony obsługi lotnisk włączone w skład pułków lotniczych[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Początkowo w skład rejonu wchodził 14 batalion budowy lotnisk. Został jednak przekazany w bezpośrednią podległość szefa służby tyłów[2].

W okresie, gdy 7 RBL był związkiem organizacyjnym Wojskowych Sił Powietrznych ZSRR w jego składzie znajdował się także Sąd Wojskowy 7 Rejonu Bazowania Lotnictwa (ros. Военный трибунал 7-й РАБ, poczta polowa nr 42118) i Prokuratura Wojskowa 7 Rejonu Bazowania Lotnictwa (ros. Военная прокуратура 7-й РАБ, poczta polowa nr 42121)[3].

Ponadto przy 7 RBL funkcjonował Oddział Specjalny NKWD 7 Rejonu Bazowania Lotnictwa (ros. Особый отдел НКВД 7-й РАБ, poczta polowa nr 05721). Z chwilą włączenia 7 RBL w struktury Wojska Polskiego stał się on Oddziałem Informacji 7 Rejonu Bazowania Lotnictwa[4]

Dowództwo bazy[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca bazy - ppłk Aleksandr Lebiediew ((ros.) Александр Павлович Лебедев)
  • zastępca do spraw polityczno wychowawczych - ppłk Aleksandr Otiakowski
  • szef sztabu - mjr Dżykajew

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Krzemiński, Wojna powietrzna w Europie 1939-1945, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983, ​ISBN 83-11-06863-3​, s. 275-276, autor używa nazwy 7 Rejon Bazowania Lotnictwa. Józef Zieliński w Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010, s. 12, używa nazwy 7 Rejonowa Baza Lotnicza.
  2. Organizacja i działania bojowe ..., s. 280. Izydor Koliński, w Krótkim informatorze historycznym ..., s. 287 podał, że 7 RBL został sformowany na Lubelszczyźnie w listopadzie i grudniu 1944 roku na podstawie rozkazu Nr 91 Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z dnia 31 października 1944 roku. Wspomniany rozkaz, opublikowany w pracy Organizacja i działania bojowe ..., s. 233-235 nie zawiera informacji na temat organizacji 7 RBL.
  3. a b Od marca 1945 roku
  4. a b Wszedł w struktury w pod koniec grudnia 1944 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 287-288.
  2. Izydor Koliński: Lotnictwo Polski Ludowej 1944-1947. s. 134.
  3. W literaturze przedmiotu brak jest informacji o włączeniu w skład Lotnictwa Frontu Wojska Polskiego także Sądu Wojskowego i Prokuratury Wojskowej 7 RBL.
  4. Władysław Tkaczew, Powstanie i działalność organów Informacji Wojska Polskiego w latach 1943-1948. Kontrwywiad wojskowy, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08272-3​, s. 63. Oddział Informacji 7 RBL funkcjonował od dnia 10 grudnia 1944 roku do dnia 24 listopada 1945 roku, a jego szefem był major Andrzej Matiuszyn.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Lotnictwo Polski Ludowej 1944-1947. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07271-X.
  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Organizacja i działania bojowe Ludowego Wojska Polskiego w latach 1943–1945. Wybór materiałów źródłowych, tom I, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1958.
  • Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "SWAT", 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.