Aechmophorus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aechmophorus[1]
Coues, 1862[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – perkoz wielki (A. occidentalis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

perkozowe

Rodzina

perkozy

Rodzaj

Aechmophorus

Typ nomenklatoryczny

Podiceps occidentalis Lawrence, 1858

Synonimy
  • Aichmophorus Coues, 1862[3]
Gatunki
  • A. occidentalis
  • A. clarkii

Aechmophorusrodzaj ptaka z rodziny perkozów (Podicipedidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 51–74 cm; masa ciała 550–1800 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Aechmophorus (Aichmophorus): gr. αιχμοφορος aikhmophoros „oszczepnik”, od αιχμη aikhmē „włócznia”; φερω pherō „nosić”; aluzja do kości skoku, która jest wąska i w kształcie ostrza[6].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aechmophorus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Coues 1862 ↓, s. 229.
  3. Coues 1862 ↓, s. 228.
  4. F. Gill & D. Donsker (red.): Grebes, flamingos & tropicbirds. IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-17]. (ang.).
  5. F. Llimona & J. del Hoyo: Ostrich to Ducks. W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 195-196. ISBN 84-87334-10-5. (ang.).
  6. aechmophorus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-27] (ang.).
  7. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 - perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-07-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]