Ahmad al-Barzani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ahmad al-Barzani (kurd. Ehmed Mihemed Barzanî/ئه‌حمه‌د موحه‌ممه‌د بارزانی; ur. 1896, zm. 1969) – kurdyjski polityk, przywódca Kurdów w walkach o niepodległość.

Kiedy jego starszy brat Abd as-Salam został stracony przez władze Imperium Osmańskiego, Ahmad przejął rolę głowy rodu Barzanich. Jako ostatni z rodu nosił tytuł szejka[1]. Razem ze swoim młodszym bratem Mustafą Barzanim walczył z irackim rządem w 20 i 30 XX wieku. Wycofał się z walk o niepodległość kiedy w 1932 aresztowany przez Turków został przekazany władzom Irackim, które przymusowo osiedliły go w południowej części Iraku, gdzie pozostawał pod stałym nadzorem[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael M. Gunter, Historical Dictionary of the Kurds, Scarecrow Press, 2010, s. 52, ISBN 978-0810875074.
  2. Beth K. Dougherty, Edmund A. Ghareeb, Historical Dictionary of Iraq, Scarecrow Press, 2013, s. 121, ISBN 978-0810868458.