Alan Bretoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alan de Bretagne (ur. ok. 1116, zm. 15 września 1146), syn Stefana, hrabiego de Tréguier (wnuka księcia Bretanii Godfryda I), i Havisy de Guincamp.

Jego rodzina posiadała od kilku pokoleń dobra w Richmondshire, ale to Alan otrzymał w 1136 r. tytuł 1. hrabiego Richmond. W okresie wojny domowej był stronnikiem króla Stefana. W latach 1140-1141 był hrabią Kornwalii. W 1141 r. brał udział w bitwie pod Lincoln. Został wówczas wzięty do niewoli przez hrabiego Chester i musiał zrzec się tytułu hrabiego Kornwalii.

Żoną Alana była Berta (ur. ok. 1114), córka księcia Bretanii Conana III Grubego i Maud FitzRoy, córki Henryka I Beauclerca, króla Anglii. Alan i Berta mieli razem jednego syna:

Alan miał również kilkoro nieślubnych dzieci:

  • Brian FitzAlan, przodek baronów Bedale
  • Rejnald
  • Kostancja, żona Alana III, wicehrabiego de Rohan
  • Enougen, opatka klasztoru St. Sulpice



Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Richmond
1136-1146
Następca
Conan Bretoński, 2. hrabia Richmond
Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Kornwalii
1140-1141
Następca
powrót do domeny królewskiej