Amitoza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amitoza (podział amitotyczny) − bezpośredni podział jądra komórkowego przez przewężenie i utworzenie dwóch części, zawierających niejednakową, przypadkowo rozdzieloną ilość chromatyny. W podziale tym nić DNA nie ulega replikacji, chromosomy są niewidoczne, wrzeciono podziałowe się nie wykształca, a cytoplazma nie ulega podziałowi, co prowadzi do powstania komórki dwujądrowej.

Terminem „amitoza” określany bywa też podział komórki prokariotycznej[1].

Podział ten przeważnie jest objawem starzenia się i degeneracji (komórki ulegają wtedy programowanemu samozniszczeniu), jest obserwowany w komórkach, które utraciły zdolność do podziałów mitotycznych. Niepatologicznie podział ten występuje w makronukleusie u orzęsków (Cilliata), bielmie roślin kwiatowych, a u zwierząt w komórkach wątroby, mięśnia sercowego, szyszynki i w niektórych komórkach nerwowych.

Ponieważ w podziale amitotycznym nie ma gwarancji, że nastąpi przekazanie każdego chromosomu komórce potomnej, makronukleus orzęsków ma zwielokrotnioną liczbę kopii garnituru chromosomowego[2] (poliploidia), minimalizując tym samym prawdopodobieństwo zagubienia chromosomu podczas podziału.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cheng Kang, Zou Changhua. 3-D physical models of amitosis (cytokinesis). „Medical Hypotheses”. 64 (1), s. 88–91, 2005. DOI: 10.1016/j.mehy.2004.06.007 (ang.). 
  2. Eduardo Orias. Evolution of amitosis of the ciliate macronucleus: Gain of the capacity to divide. „Journal of Eukaryotic Microbiology”. 38 (3), s. 217–221, 1991. DOI: 10.1111/j.1550-7408.1991.tb04431.x (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]