Andrzej Marcinkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Marcinkowski
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1929
Poznań
Data śmierci 13 marca 2010
Minister sprawiedliwości (p.o.),
prokurator generalny (p.o.)
Okres od 25 listopada 1991
do 5 grudnia 1991
Poprzednik Wiesław Chrzanowski
Następca Zbigniew Dyka
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Marcinkowski (ur. 28 lutego 1929 w Poznaniu, zm. 13 marca 2010) – polski adwokat, urzędnik państwowy, w 1991 kierownik resortu sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj]

Był harcerzem Szarych Szeregów, a także powstańcem warszawskim. Ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym UAM. Przez wiele lat praktykował jako adwokat. W latach 1983–1993 był związany z resortem sprawiedliwości (od 1991 do 1994 był podsekretarzem stanu). W rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego od listopada do grudnia 1991 był kierownikiem resortu (po objęciu przez dotychczasowego ministra, Wiesława Chrzanowskiego, funkcji marszałka Sejmu). Od maja do grudnia 1995 pełnił funkcję podsekretarza stanu w kancelarii prezydenta Lecha Wałęsy[1].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Odznaczony Krzyżem Komandorskim (1995[2]) oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą (1998[3]) Orderu Odrodzenia Polski. Został także wyróżniony odznaką „Adwokatura Zasłużonym” oraz medalem 75-lecia Adwokatury Polskiej.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Marian B. Michalik, Kronika 1991, Wydawnictwo „Kronika”, Warszawa 1992
  • Andrzej Marcinkowski: Nekrologi. nekrologi.net, 17 marca 2010. [dostęp 2013-08-24].