Andrzej Zaborowski (artysta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Zaborowski
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1926
Warszawa
Data śmierci 2002
Narodowość Polska polska
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Dziedzina sztuki malarstwo

Andrzej Zaborowski (ur. 22 maja 1926 w Warszawie, zm. 2002) – polski artysta, malarz, plastyk i architekt.

W latach 1945-53 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowniach Felicjana Szczęsnego Kowarskiego i Wandy Golakowskiej. Do 1956 był członkiem Grupy 55 Jego prace znajdują się w zbiorach w Muzeum Sztuki w Łodzi oraz w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie znajduje się jego najbardziej znany obraz: Drogi będą nowe (1955, olej, płyta pilśniowa; 100x122)[1] Współtworzył fryz ceramiczny Sceny sportowe na elewacji Pałacu Sportu w 1955 r. (Warszawa, Stadion Dziesięciolecia). Razem z Jerzym Kumelowskim zaprojektował m.in.: wnętrza budynku ZPAP oraz Budynek Zasłużonego Pracownika Budownictwa przy ul. Elekcyjnej 6[2] w Warszawie, za który zdobyli I nagrodę Mistera Warszawy w 1976[3]. Zaprojektował także wnętrza Hotelu Victoria w Warszawie.

Ojciec artysty-malarza Michała Zaborowskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dłubak i Grupa 55, Muzeum Sztuki w Łodzi, czerwiec-sierpień 2003
  2. Urząd Dzielnicy Wola. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].
  3. Mister Warszawy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]