Anemone hupehensis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anemone hupehensis
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina jaskrowate
Rodzaj zawilec
Nazwa systematyczna
Anemone hupehensis (Lemoine) Lemoine
Catalogue 176:40. 1910
Kwiaty

Anemone hupehensis, czasami nazywany zawilcem chińskim – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych, pochodzi z zachodnich i środkowych Chin i Tajwanu[2]. Jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna. Często błędnie nazywany jest zawilcem japońskim, zawilec japoński jest tylko jego wyhodowaną w Japonii odmianą[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina o włóknistych korzeniach. Tworzy dość wysokie i luźno rozgałęzione pędy, na których wiosną wyrastają duże, promieniste kwiaty w kolorze (u różnych kultywarów) od białego do fiołkoworóżowego[3].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

W krajach o cieplejszym klimacie jest rośliną wieczniezieloną. Uprawiany jest ze względu na swoje piękne kwiaty, może być też rośliną okrywową. Zakwita dość późno. Rozmnaża się go głównie wegetatywnie, przez podział rozrośniętych kęp.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Występuje w dwu odmianach[2]:

  • Anemone hupehensis (Lemoine) Lemoine var. hupehensis. Odmiana typowa. Jest uprawiana w wielu kultywarach, np. `Handspen Abundance` o ciemnoróżowych płatkach z jasnoróżowym lub niemal białym obramowaniem, `Septemberm Charm` o dużych, jasnoróżowych kwiatach z 5-6 płatkami.
  • Anemone hupehensis (Lemoine) Lemoine var. japonica (Thunb.) Bowles & Stearn. Odmiana wyhodowana w Japonii, znana pod nazwą zawilca japońskiego. Jest wyższa i ma więcej płatków korony (u niektórych kultywarów nawet ponad 10).

Przez skrzyżowanie A. hupehensis i A. vitifolia otrzymano zawilca mieszańcowego (A. hybrida)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
  2. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. a b c zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.