Anglomania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anglomania (anglomanie) - objawiająca się w bezgranicznym uwielbieniu wszystkiego co angielskie, zwłaszcza angielskiego ustroju. Była to częsta postawa wśród francuskich les philosophes XVIII wieku. Prym wśród anglomaniaków wiódł Voltaire. Louis de Jaucourt - dobrze znający anglików członek Royal Society był bardziej sceptyczny i nieraz krytykował tą niepatriotyczną postawę. Zjawiskiem tym zajmują się francuscy historycy Claude Bruneteau i Bernard Cottret.

Anglomani[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacques Gury, Une Excentricité à l’Anglaise : l’Anglomanie in L’Excentricité en Grande-Bretagne au XVIIIe siècle, Lille III, 1976, p. 191-209.
  • Louis-Sébastien Mercier, Parallèles de Paris et de Londres, Collection « Etudes critiques » n° 2, Introduction et notes par Claude Bruneteau et Bernard Cottret, Didier – Erudition, Paris, 1982.