Antoni Wolniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Wolniewicz
Marian, Znicz, Bałt, Mróz
Data urodzenia 17 stycznia 1911
Data i miejsce śmierci 20 marca 1942
Berlin, Więzienie Plötzensee
Przyczyna śmierci dekapitacja
Narodowość polska
Edukacja Uniwersytet Poznański (nieukończony)
Partia Stronnictwo Narodowe

Antoni Wolniewicz, pseud. „Marian”, „Znicz”, „Bałt”, „Mróz” (ur. 17 stycznia 1911, zm. 20 marca 1942) – przywódca Narodowej Organizacji Bojowej, prezes Młodzieży Wszechpolskiej na Uniwersytecie Poznańskim (1936-1937), członek Ruchu Młodych w Stronnictwie Narodowym w Poznaniu, oficer zwiadowczy 17 pułku artylerii (wrzesień 1939).

Od października 1939 organizował struktury Narodowej Organizacji Bojowej w Poznaniu, a później także w Wielkopolsce.

We wrześniu 1940 wyjechał do Warszawy celem pozyskania środków na dalszą działalność NOB. Spotkał się z członkami Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego. Został zdekonspirowany przez tajnego agenta Gestapo, volksdeutscha Zenona Ciemniejewskiego (Aleks), któremu udało się wejść w struktury Narodowej Organizacji Bojowej. Aresztowany przez Gestapo wraz z Bolesławem Koterasem 5 grudnia 1940 w Warszawie, w kawiarni Marlena (al. Jerozolimskie).

Podczas przesłuchań, które odbywały się w Poznaniu, próbował przekonać Niemców, że organizacja którą zarządzał miała charakter stricte polityczny, a nie militarny. 18 grudnia 1941 Trybunał Ludowy z Berlina (sesja wyjazdowa w Poznaniu) skazał Wolniewicza wraz z 8 innymi osobami na karę śmierci. Wyrok wykonano 20 marca 1942 w więzieniu Berlin-Plotzensee. Egzekucja Wolniewicza na gilotynie trwała 7 sekund.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Bojarski: Zginął na gilotynie. Wydał go agent gestapo "Aleks" (pol.). Gazeta Wyborcza, 2012-03-20. [dostęp 2012-03-20].
  2. Biografia (pol.). endecja.pl. [dostęp 2012-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-04)].