Antos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego nazwiska. Zobacz też: lekki czeski moździerz LRM vz. 99 ANTOS.

Antos – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku ogółem w Polsce mieszkały 2293 osoby o tym nazwisku[1].

Nazwisko Antos (Antosz) wywodzi się od imienia Antoni, notowanego w Polsce od XIII wieku; pochodzącego od łacińskiego Antonius (Antoninowie) – znanego rodu rzymskiego i dynastii w cesarstwie rzymskim panującej w latach 96–192. Jest notowane w Polsce od XIII wieku[2].

Było zapisywane w formie Jantos, Jantosz, Antoz, Antos i Antosz. Do tej pory starsi wymawiane jest gwarowo Jantos, Jantosz albo Antos. Te różne formy można spotkać również w metrykach parafialnych na początku XIX wieku, np. w księdze chrztów wsi Lipnica nazwisko to w 1802 roku nazwisko jest zapisane w formach JantosJantoszAntoz, a w 1810 roku już jako Antosz.

Walenty Antosz, który na stale związał się z Lipnicą zapewne pochodził z pobliskiego Dzikowca, gdyż rodziny o tym nazwisku występowały tam już w drugiej połowie XVII w. co jest poświadczone w księdze chrztów parafii Kolbuszowa, gdzie mamy w 1669 r. odnotowaną Zuzannę Jantoske z Dzikowca. Kolejne pokolenia tego rodu były związane z ta wsią zapewne nieprzerwanie, gdyż w 1787 r. w Metryce Józefińskiej jest wymieniony Antosz Kacper (...) Piotr Antosz. Walenty, który osiadł w Lipnicy był wiec synem albo Kacpra albo Piotra Antoszów.

— Wojciech Mroczek „Skąd nasz ród. Zarys dziejów 51 lipnickich rodów”

Przypisy

  1. Serwis heraldyczny Ośrodka Dokumentacji Wychodźstwa Polskiego.
  2. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8.

Bibliografia[edytuj]