Przejdź do zawartości

Antyklina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antyklina
Antyklina i synklina w gnejsie
Antyklina i synklina na schemacie

Antyklina, siodło (gr. anti – przeciw i klinein – nachylać) – w geologii wypukły fałd, którego wnętrze zbudowane jest ze skał starszych, na zewnątrz zaś (na tzw. skrzydłach) występują skały coraz młodsze. Proste normalne w stosunku do płaszczyzn odpowiadających poszczególnym warstwom skalnym tworzą w antyklinie wiązkę rozbieżną.

Zamknięciem antykliny jest peryklina[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ewa Odrzywolska-Bieńkowa: Biostratygrafia osadów młodszego paleogenu z otworu wiertniczego Nowa Wieś (peryklina Żar), „Kwartalnik Geologiczny”, 1990, T. 34, nr 1, s. 167-168

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski, Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 12, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626.
  • Wojciech Jaroszewski: Tektonika uskoków i fałdów, Wydanie drugie, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1980, ISBN 83-220-0085-5