Arrichion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Arrichion lub Arrachion z Figalii – żył w VI w. p.n.e i był zawodnikiem starożytnego pankrationu. W dyscyplinie tej wygrał podczas trzech olimpiad z rzędu: w 572, 568 i 564 roku p.n.e.[1]. Ostatnie zwycięstwo przypłacił śmiercią.

Jak podaje Pauzaniasz, w finałowej walce przeciwnik Arrichiona założył mu duszenie, z którego nie można było się oswobodzić. Mimo to Arrichion nie poddał się − ostatkiem sił wykonał gwałtowny skręt całym ciałem i kopnął rywala w stopę, łamiąc mu prawdopodobnie palec. Ten nie mogąc wytrzymać bólu, natychmiast zrezygnował z dalszej walki. Jak się jednak okazało, w wyniku tej desperackiej akcji Arrichion zmarł (przez uduszenie albo, co bardziej prawdopodobne, wskutek złamania karku)[2]. Mimo to sędzia przyznał mu zwycięstwo. Odtąd Arrichion stał się symbolem zawodnika nie poddającego się i walczącego zawsze do końca[1].

Przypisy