Atanazy (Mironescu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Atanazy
Atanasie
Alexandru Mironescu
metropolita-zwierzchnik Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego
Ilustracja
Kraj działania  Rumunia
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1856
Trohan
Data i miejsce śmierci 9 października 1931
Bukareszt
metropolita-zwierzchnik Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego
Okres sprawowania 1909–1911
Wyznanie prawosławne
Kościół Rumuński Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1895
Diakonat 1879
Prezbiterat 1879
Nominacja biskupia 27 czerwca 1895
Sakra biskupia 5 lutego 1897
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 5 lutego 1897
Miejscowość Bukareszt
Miejsce Sobór Świętych Konstantyna i Heleny
Konsekrator Józef (Gheorghian)

Atanazy, imię świeckie Alexandru Mironescu (ur. 12 sierpnia 1856 w Trohan, zm. 9 października 1931 w Bukareszcie) – rumuński biskup prawosławny, w latach 1909–1911 metropolita-zwierzchnik Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem kapłana prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne im. metropolity mołdawskiego Beniamina w Socoli w 1877, zaś dwa lata później został wyświęcony na kapłana i skierowany do pracy duszpasterskiej w rodzinnej miejscowości. Był duchownym żonatym, jednak po dwóch latach małżeństwa jego żona zmarła. Podjął wówczas studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Bukareszteńskiego. W 1886 obronił doktorat z teologii na uniwersytecie w Czerniowcach[1]. Następnie przez rok wykładał w seminarium duchownym w Bukareszcie, zaś od 1887 do 1897 był profesorem teologii moralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Bukareszteńskiego[1].

27 stycznia 1895 został nominowany na biskupa pomocniczego archieparchii bukareszteńskiej z tytułem biskupa Krajowej. Przed chirotonią złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze Cernica, przyjmując imię zakonne Atanazy. Jego chirotonia biskupia odbyła się 5 lutego 1895. W marcu 1898 został ordynariuszem eparchii Râmnic[1].

5 lutego 1909 został wybrany na metropolitę-zwierzchnika Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego. Na urzędzie pozostał przez dwa lata, po czym zrezygnował z katedry i osiadł w monasterze Cernica. W tymże klasztorze został pochowany[1].

Autor artykułów poświęconych historii Cerkwi oraz teologii pastoralnej i moralnej, był także autorem przekładów tekstów z tej tematyki[1]. W 1909 został członkiem honorowym Akademii Rumuńskiej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Genadiusz (Enăceanu)
Biskup Râmnic
1898 – 1909
Następca
Genadiusz (Georgescu)
Poprzednik
Józef (Gheorghian)
Metropolita-zwierzchnik Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego
1909 – 1911
Następca
Konon (Arămescu-Donici)