Aulacorhynchus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aulacorhynchus[1]
Gould, 1835[2]
Przedstawiciel rodzaju – pieprzojad szmaragdowy (A. prasinus)
Przedstawiciel rodzaju – pieprzojad szmaragdowy (A. prasinus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Podrząd dzięciołowce
Nadrodzina Ramphastoidea
Rodzina tukanowate
Podrodzina tukany
Plemię Ramphastini
Rodzaj Aulacorhynchus
Typ nomenklatoryczny

Pteroglossus sulcatus Swainson, 1820

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Aulacorhynchus – rodzaj ptaka z rodziny tukanowatych (Ramphastidae).

Zasięg występowania[edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej i Środkowej[7].

Morfologia[edytuj kod]

Długość ciała 29,5–45 cm; masa ciała 117–278 g[8].

Systematyka[edytuj kod]

Etymologia[edytuj kod]

  • Aulacorhynchus: gr. αυλαξ aulax, αυλακος aulakos – bruzda; ῥυγχος rhunkhos – dziób[9].
  • Aulacoramphus (Aulacorhamphus): gr. αυλαξ aulax, αυλακος aulakos – bruzda; ῥαμφος rhamphos – dziób[10]. Gatunek typowy: Pteroglossus sulcatus Swainson, 1820.
  • Ramphoxanthus: gr. ῥαμφος rhamphos – dziób; ξανθος xanthos – zółty[11]. Gatunek typowy: Pteroglossus albivitta Boissonneau, 1840.
  • Aulacops: gr. αυλαξ aulax, αυλακος aulakos – bruzda; ωψ ōps, ωπος ōpos – wygląd[12]. Gatunek typowy: Pteroglossus sulcatus Swainson, 1820.

Podział systematyczny[edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Przypisy

  1. Aulacorhynchus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gould. Aulacorhynchus. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 2, s. 147, 1835 (ang.). 
  3. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 50. (ang.)
  4. Ch.L. Bonaparte. Conspectus Volucrum Zygodactylorum. „Ateneo Italiano”. 2, s. 119, 1854 (łac.). 
  5. P.L. Sclater. Catalogue of the Birds collected by M. Auguste Salle in Southern Mexico, with Descriptions of New Species. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 24, s. 308, 1857 (ang.). 
  6. J. Cabanis. Uebersicht der im Berliner Museum befindlichen Vögel von Costa Rica. „Journal für Ornithologie”. 10 (59), s. 331, 1862 (niem.). 
  7. F. Gill, D. Donsker: Jacamars, puffbirds, toucans, barbets & honeyguides (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-19].
  8. L. Short, J. Horne: Family Ramphastidae (Toucans). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 7: Jacamars to Woodpeckers. Barcelona: Lynx Edicions, 2002, s. 251–252. ISBN 84-87334-37-7. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Aulacorhynchus.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Aulacoramphus.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Ramphoxanthus.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Aulacops.
  13. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Ramphastini Vigors, 1825 (Wersja: 2016-10-02). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-01-19].
  14. E. Bonaccorso, J.M. Guayasamin, A.T. Peterson, A.G. Navarro-Sigüenza. Molecular phylogeny and systematics of Neotropical toucanets in the genus Aulacorhynchus (Aves, Ramphastidae). „Zoologica Scripta”. 40 (4), s. 336-349, 2011. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2011.00475.x (ang.). 

Bibliografia[edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-19]. (ang.)