Auto-tune

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Auto-tune – rodzaj procesora dźwięku, używanego do korekcji wysokości dźwięku instrumentów muzycznych i głosu ludzkiego, powszechnie stosowany w muzyce rozrywkowej. Program został stworzony przez przedsiębiorstwo Antares Audio Technologies.

Pierwszymi utworami, wydanymi z wykorzystaniem efektu auto-tune, były utwory wydane w 1998 roku: „Fragments of Life” Roy Vedas i „BelieveCher. Inne przykłady to: „Blue (Da Ba Dee)” zespołu Eiffel 65 (1999) czy „Love LockdownKanyego Westa (2008).

Tygodnik „Time” nazwał program Auto-tune jednym z 50 najgorszych wynalazków w historii[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]