Babka marmurkowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Babka marmurkowata
Proterorhinus marmoratus[1]
(Pallas, 1814)
Babka marmurkowata
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd babkowce
Rodzina babkowate
Podrodzina Gobiinae
Rodzaj Proterorhinus
Gatunek babka marmurkowata
Synonimy
  • Gobius blennioides Kessler, 1877
  • Gobius macropterus Nordmann, 1840
  • Gobius marmoratus Pallas, 1814
  • Gobius quadricapillus Pallas, 1814
  • Gobius rubromaculatus Kriesch, 1873
  • Proterorhinus marmoratus nasalis (De Filippi, 1863)
  • Proterorhynus marmoratus (Pallas, 1814)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Babka marmurkowata[3] (Proterorhinus marmoratus) – gatunek ryby z rodziny babkowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zlewiska mórz Czarnego i Azowskiego.

Płytkie wody przybrzeżne, jeziora oraz większe rzeki. Unika silnego nurtu. Żyje małymi grupkami lub samotnie w silnie zarośniętych miejscach o mulistym podłożu, w które się zagrzebuje. Odporna na zanieczyszczenie wody.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość do 11,5 cm. Ciało krępe, głowa krótka i wysoka. Otwór gębowy nie sięga do przedniej krawędzi oka. Pysk tępy, zakończony grubymi wargami. Przednie otwory nosowe w formie rurek o długości około 1 mm, zwisające ponad górną wargą. Trzon ogona krótki i wysoki. W najdłuższym szeregu wzdłuż ciała ma 38-46-36-48 łusek. Płetwa grzbietowa dwudzielna, pierwszy człon posiada 6-7 kolców, drugi 1 kolec i 11-16 miękkich promieni. Płetwy piersiowe bardzo duże, sięgają do 4-5 promienia drugiej płetwy grzbietowej.

Ubarwienie szarożółtawe, szarozielonkawe lub szarobrązowawe, z rysunkiem ciemnych plam. Poniżej oka wyraźna, okrągława, ciemna, z tyłu biało obwiedziona plama. U nasady płetwy ogonowej również czarna, trójkątna, biało obwiedziona plama. Wszystkie płetwy z wyjątkiem przyssawki z rzędami brązowych punktów. Samce w okresie tarła przybierają czarne ubarwienie z czerwona plamą na pierwszej płetwie grzbietowej.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się fauną denną.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło odbywa się w kwietniu i maju.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Proterorhinus marmoratus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Proterorhinus marmoratus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Jacek Wagner (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 1997, ISBN 83-7129-441-7, OCLC 830128659.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
  2. Proterorhinus marmoratus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 13 lipca 2009]