Morze Azowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Morze Azowskie
Ilustracja
Morze Azowskie widziane z satelity
Kontynent Europa
Państwa  Rosja
 Ukraina
Powierzchnia 37 605 km²
Średnia głębokość 7 m
Największa głębia 13,5 m
Zasolenie 2 – 14
Temperatura od -1 do 27 °C
Typ morza śródlądowe
Położenie na mapie Morza Czarnego
Mapa konturowa Morza Czarnego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Morze Azowskie”
Ziemia46°N 37°E/46,000000 37,000000

Morze Azowskie (ros. Азовское море; ukr. Азовське море, krymskotatarski Azaq deñizi) – część Morza Czarnego w jego północnej części, znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji.

Od Morza Czarnego oddzielone jest przez Półwysep Kerczeński (część Krymu) na południu i południowym zachodzie oraz Tamański na południu i południowym wschodzie. Łączy się z nim przez Cieśninę Kerczeńską znajdującą się pomiędzy tymi dwoma półwyspami. Na południowym zachodzie szperk Mierzei Arabackiej odcina limany Sywasza od wód Morza Azowskiego.

Powierzchnia morza wynosi blisko 38 tys. km², średnia głębokość 7 m, a maksymalna dochodzi do 13,5 m. Temperatura wód powierzchniowych wynosi ok. 1 °C zimą i 25–27 °C latem, a zasolenie waha się pomiędzy 2 a 14‰. Główne zatoki to: Obytoczna, Arabacka, Termiucka, Berdiańska, Kazantypska, Taganroska, Jasieńska.

Do Morza Azowskiego uchodzą Don i Kubań. Głównymi portami są: Taganrog, Jejsk (Rosja) oraz Berdiańsk, Mariupol (Ukraina). Rozwinięty jest połów sandaczy, sardeli i śledziowatych[1]. Wody morza są stosunkowo mocno zanieczyszczone[2].

W starożytności (ok. VII w. p.n.e. – IV w. n.e.) nosiło nazwy Jeziora Meockiego lub Meotydy (starogr. ἡ Μαιῶτις λίμνη, łac. Palus Maeotis, Maeotica, Maeotius, Maeotis Lacus[3]) pochodzące do Meotów[4] a także Cimmeriae Paludes, Cimmericum od starogreckiej oraz łacińskiej nazwy Krymu a także Morza Bosporskiego (łac. Bosporicum Mare) od Królestwa Bosporu[5]. Pliniusz Starszy w "Historii naturalnej" na określenie współczesnego Morza Azowskiego używał również scytyjskiej nazwy Temerinda, którą tłumaczył jako matkę mórz (łac. Mater Maris)[6].

Tanais i inne miasta greckie północnego Nadczarnomorza
Morze Azowskie. Plaża złożona z detrytusu muszlowego na Półwyspie Kerczeńskim na Krymie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]