Baltazar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Baltazar – biblijny zapis akadyjskiego imienia Bēl-šar-ușur (tłum. "(boże) Belu króla strzeż!"), noszonego przez syna babilońskiego króla Nabonida (biblijny Baltazar). Imię Baltazar pochodzi od greckiego bosileus i oznaczało króla[1].

Imię Baltazar przypisywane jest jednemu z trzech mędrców (króli, magów) z Nowego Testamentu.

W Polsce imię to jest znane co najmniej od XIII wieku, a w XV i XVI wieku osiągnęło pewną popularność, o czym świadczy spora liczba zapisów. Używano m.in. zdrobnienia Balcer.

Baltazar imieniny obchodzi 6 stycznia, 20 czerwca i 18 września.

Odpowiedniki w innych językach:

  • esperanto: Baltazaro[2]

Znane osoby noszące to imię:

Inne:

Przypisy

  1. Grzegorz Górny: Trzej królowie. Dziesięć tajemnic.. Warszawa: Rosikon Press, 2014, s. 61. ISBN 978-83-6298-196-0.
  2. Kazimierz Tymiński: Mały słownik POLSKO-ESPERANCKI. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 429. ISBN 83-214-0326-3.