Baza rybacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Baza rybacka (dla mniejszych zbiorników wodnych: rybaczówka) – zespół zabudowań, które stanowią ośrodek dyspozycyjny do organizowania połowów gospodarczych, zarybiania, ochrony rybostanu oraz innych działań związanych z gospodarką rybacką na określonym terenie.

W skład bazy rybackiej wchodzą:

  • budynki mieszkalne dla pracowników gospodarstwa rybackiego, których stała obecność w miejscu jest wymagana potrzebami gospodarczymi,
  • budynki (pomieszczenia) magazynowo-gospodarcze, m.in.
    • pomieszczenie do manipulacji odłowionymi rybami,
    • baseny na żywe ryby,
    • chłodnia (większe bazy) lub szafa chłodnicza,
    • pomieszczenie do montażu i konserwacji narzędzi połowowych,
  • szopa lub zadaszony fragment powierzchni - składowisko łodzi, beczek, pojazdów mechanicznych i innych środków trwałych o dużych gabarytach.

Baza winna być umieszczona maksymalnie blisko brzegów rzeki lub zbiornika wodnego i ogrodzona, przy czym teren ogrodzony powinien posiadać dużą wolną powierzchnię na rozmieszczenie wieszadeł na sieci rybackie oraz na manipulowanie łodziami i taborem samochodowym. W przypadku większych zbiorników wodnych konieczne jest wybudowanie specjalnej przystani, a nawet falochronu, chroniącego przed falowaniem i zamulaniem przystani. Konieczna jest droga dojazdowa z utwardzoną nawierzchnią[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Mastyński, Zbigniew Wajdowicz, Rybactwo w zbiornikach zaporowych, Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, Poznań, 1994, s.102-105, ​ISBN 83-86363-48-7