Bazylianki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylianki
Pełna nazwa

Siostry Zakonu Świętego Bazylego Wielkiego

Nazwa łacińska

Ordo Sancti Basilii Magni

Skrót zakonny

OSBM

Wyznanie

katolickie

Kościół

katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego

Bazylianki (Siostry Zakonu Świętego Bazylego Wielkiego – Ordo Sancti Basilii Magni, OSBM) – żeński zakon obrządku bizantyjsko-ukraińskiego.

Tradycja życia zakonnego bazylianek sięga IV w., kiedy św. Makryna, siostra św. Bazylego Wielkiego, dostosowała zasady życia w męskiej wspólnocie zakonnej do reguły życia monastycznego kobiet.

Misja[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z nią siostry starają się kochać Boga ponad wszystko, a miłość bliźniego realizować w pracy apostolskiej, zależnie od potrzeb Kościoła powszechnego, a zwłaszcza Wschodniego. Ze względu na kontemplacyjno-czynny charakter zakonu jego konstytucje stanowią, że każda z sióstr uczestniczy w misyjnej pracy Kościoła niezależnie od tego, jaką we wspólnocie wykonuje pracę.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

W Polsce bazylianki prowadzą katechizację obrządku greckokatolickiego w 14 szkołach podstawowych i 5 punktach katechetycznych, do których uczęszcza łącznie 456 dzieci.

W czterech parafiach zajmują się wypiekiem prosfory. Ponadto szyją i haftują szaty liturgiczne. W domu formacyjnym prowadzą rekolekcje dla dziewcząt. Opiekują się również chorymi w domach prywatnych. Na terenach Polski bazylianki działają od XVII wieku. Na świecie jest 676 bazylianek, z czego 18 w Polsce.

Strój[edytuj | edytuj kod]

Czarny habit, na habicie czarny szkaplerz, wokół habitu szeroki pas, na głowie czarny welon, biały kołnierz na szyi.