Bednar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bednar, później bednarz – sługa książęcy w słowiańskim grodzie.

Bednarami, a prawdopodobnie także spądownikami i łagiewnikami, nazywano grupę książęcej ludności służebnej zajmującej się we wczesnym średniowieczu wyrobem naczyń z klepek drewnianych. Zamieszkiwali w grodach, podgrodziach lub wsiach służebnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]