Beer-Lachaj-Roj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Beer-Lachaj-Roj – niezidentyfikowane przez badaczy miejsce na pustyni Negew, w którym według Księgi Rodzaju Hagar doświadczyła obecności Boga pod postacią anioła (Rdz 16,7–14), a Izaak po raz pierwszy zobaczył Rebekę (Rdz 24,62). Położone było prawdopodobnie na obszarze pomiędzy Kadesz-Barnea a Beredem[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negev, Warszawa 2002, s. 55. Na książce ​ISBN 82-7157-461-4​; ​ISBN 83-7157-461-4​.