Benigna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Benignaimię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika benigna, oznaczającego "dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa", który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI[1]. Patronką tego imienia jest bł. Benigna z Wrocławia (lub Trzebnicy)[2].

Staropolskie zdrobnienia: Bieniaszka, Bienusza, Bieńka (może też od Benedykty), Biechna (też od Benedykty i Beaty), Bogna (która mogła być wcześniej istniejącym skróceniem od imion złożonych typu Bogumiła)[3].

Benigna imieniny obchodzi 20 czerwca, jako wspomnienie bł. Benigny.

Odpowiedniki w innych językach[edytuj]

Znane osoby noszące imię Benigna[edytuj]

  • Wilhelmina Żagańska, właśc. Katharina Friederike Wilhelmine Benigna von Kurland — księżna żagańska

Przypisy

  1. Jan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, ​ISBN 83-01-13741-X
  2. Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 1, Kraków 1997, ​ISBN 83-7097-271-3
  3. M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ​ISBN 83-85579-68-0