Beren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Beren, to fikcyjna postać ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Beren syn Barahira był człowiekiem z rodu Bëora. Spotkał on w lesie Neldoreth w Doriacie piękną Lúthien, córkę króla Thingola. Zakochał się w niej i poprosił króla o jej rękę. Thingol zażądał w zamian silmarila z korony Morgotha.

Beren i Lúthien z pomocą Huana i Finroda zdobyli silmaril, lecz Carcharoth, wilk Angbandu, odgryzł Berenowi w czasie ucieczki z twierdzy Morgotha dłoń razem z odzyskanym klejnotem. Został zabity później przez tego wilka, gdy próbował go pokonać.

Jako jedyny ze śmiertelników wrócił ze świata umarłych dzięki Lúthien, która zrzekła się swego daru nieśmiertelności, i żył z nią na wyspie Tol Galen w Ossiriandzie. Zwany także Erchamionem (Jednoręki) i Camlostem (mający puste ręce).