Bertrannus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bertrannus
Kardynał prezbiter
Kraj działania  Francja
Miejsce urodzenia Langwedocja (?)
Data i miejsce śmierci ok. 1222
Rzym (?)
Legat papieski w południowej Francji
Okres sprawowania 1217 – 1219
Wyznanie Katolickie
Kościół Rzymskokatolicki
Diakonat najpóźniej 19 maja 1212
Prezbiterat 17 grudnia 1216
Kreacja kardynalska 19 maja 1212
Innocenty III
Kościół tytularny San Giorgio in Velabro (19 maja 1212)
SS. Giovanni e Paolo (17 grudnia 1216)

Bertrannus, Bertrandus lub (błędnie) Bertinus (zm. 1222) – francuski kardynał, kreowany przez papieża Innocentego III na konsystorzu 19 maja 1212. Pochodził prawdopodobnie z Langwedocji. Sygnował bulle papieskie wydane między 8 sierpnia 1212 a 17 listopada 1216 jako diakon San Giorgio in Velabro, a 18 stycznia 1217 jako prezbiter SS. Giovanni e Paolo. Papież Honoriusz III w styczniu 1217 wysłał go jako legata do południowej Francji, gdzie spędził około trzech lat. Głównym celem jego misji była walka z herezją katarską oraz doprowadzenie do pokoju między Szymonem Montfortem a hrabią Tuluzy. Reprezentował bezkompromisową postawę wobec heretyków i ich sprzymierzeńców, nakładając zbiorowe kary kościelne na mieszkańców kilku największych miast Langwedocji (w tym Tuluzy). Mimo tych środków jego legacja nie przyniosła zamierzonych efektów i pod koniec 1219 został odwołany do Rzymu. Jego późniejsze losy nie są znane; ostatnia wzmianka o nim pochodzi z 23 grudnia 1221 i wedle wszelkiego prawdopodobieństwa zmarł krótko po tej dacie. W dokumencie datowanym 19 lutego 1233 papież Grzegorz IX określił go mianem bone memorie ("świętej pamięci").

Linki zewnętrzne[edytuj]

[1]

Bibliografia[edytuj]

  • Werner Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984, s. 170-171