Beskidy Huculskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Beskidy Huculskie – funkcjonujące przed II wojną światową określenie z zakresu geografii turystycznej obejmujące tereny górskie położone na południowym wschodzie II Rzeczypospolitej, zamieszkane przez Hucułów. Na Beskidy Huculskie składały się pasma górskie położone na północ oraz południowy wschód od Czarnohory, tj.

Od Beskidów Huculskich należy odróżnić Beskid Huculski, który – zgodnie z opisem z 1933 roku[1] – obejmował tereny „pomiędzy dalszemi biegami Prutu i Czeremoszów, czyli teren pokrywający się z dzisiejszymi Beskidami Pokucko-Bukowińskimi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]