Biała Kopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biała Kopa
Ilustracja
Biała Kopa wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Biała Kopa
Biała Kopa
Ziemia49°13′29,2″N 20°12′46,4″E/49,224778 20,212889

Biała Kopa (słow. Biela kopa[1]) – rozłożysta turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w grani głównej Tatr. Znajduje się w środkowym fragmencie Koperszadzkiej Grani, północno-wschodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od Białego Grzebienia na południowym zachodzie oddziela ją Niżnia Biała Przełączka, natomiast od Koperszadzkiej Czuby na północnym wschodzie jest oddzielona Koperszadzkim Przechodem. Wzniesienie ma długą i niemal poziomą grań szczytową, wyniesioną niezbyt wysoko ponad sąsiednie przełęcze[2].

Stoki północno-zachodnie opadają z Białej Kopy do Jagnięcego Kotła w Dolinie Skoruszowej i są trawiasto-skaliste, przy czym bardziej strome są ich dolne fragmenty. Stoki południowo-wschodnie zbiegają zaś do Doliny Białych Stawów i mają podobny charakter[2].

Na Białą Kopę, podobnie jak na inne obiekty w Koperszadzkiej Grani, nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Najdogodniejsze drogi dla taterników wiodą na szczyt z sąsiednich przełęczy[2].

Pierwsze pewne wejścia:

Być może już wiele wcześniej granią przez Białą Kopę schodzili 9 sierpnia 1793 r. z Jagnięcego Szczytu Robert Townson i przewodnik Hans Gross[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2014-01-20].
  2. a b c d Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 140–141, 179–180. ISBN 83-217-2472-8.