Bielizna termoaktywna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bielizna aktywna wykorzystywana w kolarstwie.

Bielizna termoaktywna - bielizna produkowana ze specjalnie projektowanych dzianin syntetycznych, które posiadają zdolność sprawnego odprowadzania potu i pary wodnej ze skóry pozostawiając ją suchą, nawet przy intensywnym wysiłku fizycznym.

Zasada działania[edytuj]

Bielizna termoaktywna odprowadza efektywnie wilgoć z powierzchni skóry dzięki trzem jej cechom:

  • ma rozwiniętą powierzchnię zewnętrzną (jest na zewnątrz lekko "włochata")
  • jest elastyczna, dzięki czemu dobrze przywiera do powierzchni skóry
  • jest "ażurowa", dzięki czemu wchłania wilgoć w wolniejszym tempie niż jest ona odparowywana z jej powierzchni.

Siłą napędową odparowywania z jej powierzchni wilgoci jest różnica temperatury ciała ludzkiego i otoczenia, skąd wywodzi się jej nazwa.

...bielizna termoaktywna ma rozwiniętą powierzchnię zewnętrzną (jest na zewnątrz lekko "włochata"). Fragment bielizny aktywnej w powiększeniu.

Dzięki temu, że bielizna ta szybciej odparowuje wilgoć niż ją absorbuje, sama pozostaje sucha i zarazem zapewnia suchość samej skóry, dzięki czemu przy skórze utrzymywana jest cienka warstwa ogrzanego przez ciało powietrza, co daje łącznie wrażenie komfortu cieplnego.

Rodzaje i stosowane tkaniny[edytuj]

Bieliznę termoaktywną dzieli się zwykle pod kątem tego jaki zapewnia ona komfort cieplny, gdyby zastosować ją bez pozostałych warstw ubraniowych. Zwykle czym większy komfort, tym jest ona grubsza i jednocześnie tym gorzej odprowadza wilgoć:

  • bielizna cienka - nie zapewnia sama prawie żadnego komfortu cieplnego, za to najlepiej odprowadza wilgoć - zalecana jest do intensywnego wysiłku fizycznego
  • bielizna średnia - zapewnia umiarkowany komfort i jednocześnie umiarkowanie dobrze odprowadza wilgoć
  • bielizna gruba - zapewnia dość duży komfort cieplny, ale słabo odprowadza wilgoć, dlatego stosuje się ją w sytuacjach wymagających pozostawania długo w nieruchomej pozycji - szyje się z niej np. specjalistyczne, wysokogórskie, jednoczęściowe piżamy[1].

Oprócz tego niektóre rodzaje bielizny termoaktywnej zapewniają też, pewną minimalną ochronę od wiatru oraz ochronę antybakteryjną.

Do najczęściej stosowanych tkanin w bieliźnie termoaktywnej zalicza się:

  • rhovylon i rhovyl'as
  • coolmax
  • thermolite
  • różne rodzaje "bieliźnianego" polartecu i podobnych tkanin np. PowerDry, polarsoft stretch itp.
  • naturalna wełna z merynosów (z owiec rasy merynos)
  • i wiele innych[2].

Niektóre rodzaje tkanin stosowane do bielizny termoaktywnej wywołują u części osób uczulenia. Ze względu na ażurową i "włochatą" ich strukturę, niektórzy ludzie mają przy ich noszeniu problemy z obtarciami wrażliwych części ciała. Ryzyko obtarć i uczuleń obniża prawidłowy sposób uszycia tej bielizny, tak aby unikać szwów i zgrubień w miejscach szczególnie wrażliwych (krocze, pachy, pięty). Najdroższe rodzaje tego typu bielizny są produkowane w technologii bezszwowej.

Zastosowania[edytuj]

Bielizna ta jest zwykle stosowana jako najbliższa ciału warstwa ubraniowa w połączeniu z bluzami wykonanymi z dzianin ociepleniowych typu polartec, zapewniających odpowiednią izolację cieplną od otoczenia oraz kurtkami wykonanymi z membran półprzepuszczalnych w rodzaju Gore-Texu, zapewniającymi z kolei ochronę od wiatru i deszczu. Zdarza się, że po cięższym treningu sportowym bielizna termoaktywna pozostaje sucha, a jednocześnie pozostałe dwie warstwy robią się wilgotne od nie do końca usuniętego potu.

Bielizna termoaktywna jest stosowana w sportach ekstremalnych, turystyce, łowiectwie, jeździectwie, w oddziałach specjalnych wojska, policji i straży pożarnej.

Przypisy