Binge-watching

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zjawisko binge-watchingu pojawiło się wraz serwisami streamingującymi programy telewizyjne za pomocą Internetu

Binge-watching (także binge viewing lub marathon-viewing) − zjawisko kompulsywnego oglądania seriali[1], charakteryzujące się oglądaniem po kilka odcinków serialu z rzędu[2][3] np. z wykorzystaniem nośników pamięci lub online[3].

Nie istnieje definicja określająca binge-watching przez minimalną liczbę obejrzanych odcinków, jednak w badaniu przeprowadzonym przez serwis Netflix 73% ankietowanych wskazało binge-watching jako oglądanie od dwóch do sześciu odcinków z rzędu[4].

Oglądanie seriali powoduje identyfikację z bohaterami tych produkcji, ich doświadczeniami i emocjami, co powoduje współodczuwanie emocji, które sprzyja oglądaniu kolejnych odcinków. Mechanizm przymuszający do oglądania kolejnych odcinków jest analogiczny do mechanizmu zmuszającego do nieprzerwanego czytania książki. Chociaż binge-watching nie jest równoznaczny z uzależnieniem[2], istnieje powiązanie tego zjawiska z problemami z samokontrolą i zmęczeniem[5]. Binge-watching może wpędzać w stany depresyjne[6]. Istnieje powiązanie między binge-watchingiem i depresją, samotnością i niezdolnością do kontrolowania swojego życia; osoby będące w nastrojach depresyjnych mają skłonność do oglądania większej liczby programów[7].

Początki zjawiska miały miejsce wraz z rozwojem ofert wideo na życzenie (VOD), w których jednak oglądanie poszczególnych odcinków serialu było możliwe dopiero po ich premierze telewizyjnej. Pierwszym serialem, którego sezony był udostępniane w całości, był House of Cards produkcji Netflix[2]. W zleconym przez ten serwis badaniu do regularnego praktykowania binge-watching przyznało się 61% ankietowanych[4].

W języku polskim nie istnieje powszechnie uznane tłumaczenie tego terminu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Binge-watching po polsku, czyli maraton z 2 sezonem „House of Cards”. W: Polityka [on-line]. Polityka Sp. z o.o., 2014-05-29. [dostęp 2015-03-01].
  2. a b c d Michał Wąsowski: Dexter, Suits, House of Cards. Oglądasz seriale non-stop? Sprawdź, czy nie jesteś „binge watcherem”. NaTemat.pl. [dostęp 2015-03-01].
  3. a b binge-watch (ang.). Oxford University Press. [dostęp 2015-03-05].
  4. a b Unsurprising: Netflix Survey Indicates People Like To Binge-Watch TV (ang.). Cinema Blend LLC. [dostęp 2015-03-01].
  5. Urszula Schwarzenberg-Czerny: Oglądasz seriale non-stop? Binge watcherom grozi depresja i problemy z samokontrolą. NaTemat.pl. [dostęp 2015-03-01].
  6. Seriale – nałóg pozornie nieszkodliwy. W: Polityka [on-line]. Polityka Sp. z o.o., 2015-02-15. [dostęp 2015-03-01].
  7. Does Binge-Watching Make Us Depressed? Good Question (ang.). 2015-02-04. [dostęp 2015-03-05].