Bitwa o wzgórza Darwin i Goose Green

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o wzgórza Darwin i Goose Green
Wojna o Falklandy-Malwiny
Battle of Goose Green.png
Schemat bitwy
Czas 28-29 maja 1982
Miejsce wgórza Darwin Hill
Terytorium Falklandy
Wynik Zwycięstwo Brytyjczyków
Strony konfliktu
 Wielka Brytania  Argentyna
Dowódcy
podpułkownik Herbert H. Jones
major Chris Keeble
podpułkownik Ítalo Piaggi
Siły
ponad 500 ludzi ok. 1800 ludzi
11 karabinów maszynowych
3 działka 105 mm
3 działka p.lotnicze 35 mm
Straty
17 zabitych, 33 rannych 55 zabitych, 85 rannych, 1536 jeńców
Flag of the United Kingdom.svg Wojna o Falklandy-Malwiny Flag of Argentina.svg

Argentyńska inwazja na Falklandy-MalwinyArgentyńska inwazja na Georgię PołudniowąOkupacjaOperacja ParaquetOperacja Black BuckPebble IslandOperacja SuttonSan CarlosSeal CoveGoose GreenTop Malo HouseMount HarrietTwo SistersMount LongdonWireless RidgeMount TumbledownPort Stanley

Bitwa o wzgórza Darwin i Goose Green miała miejsce 28 maja-29 maja w trakcie wojny falklandzkiej w roku 1982.

Dnia 27 maja 1982 rozpoczęła się operacja zajęcia wzgórz Darwin i Goose Green. 2 batalion pod dowództwem podpułkownika Herberta H. Jonesa wyruszył w kierunku pozycji argentyńskich. Tego samego dnia Jones opracował plan ataku nocnego 3 kompanii. Kompania A operująca na lewej flance wyruszyła ku Darwin Hill, gdzie dotarła około godziny 4 w nocy. Kompanie B i D rozpoczęły marsz na prawej flance ku osadzie Boca House. Przed świtem Jones dotarł do pozycji kompanii A, której nakazał frontalny atak na pozycje argentyńskie. Atakujący stromym wzgórzem spadochroniarze brytyjscy byli łatwym celem dla przeciwnika i ponieśli znaczne straty. W tej sytuacji Jones na czele niewielkiej grupy ludzi skierował się na wzgórze z prawej strony i zaatakował okopy Argentyńczyków od tyłu. Atakujący zostali przywitani silnym ogniem a celna salwa śmiertelnie trafiła Jonesa.

Podobnie ciężkie walki toczyła kompania B, oddalona około 1 km na zachód od Darwin. Żołnierze tej formacji wycofali się na dogodne pozycje i ostrzelali pociskami osadę Boca House. Jeszcze dalej na zachód maszerująca kompania D pod dowództwem Phila Neame obeszła wąską plażą pozycje wroga w Boca House.

Tymczasem kompania A z nowym dowódcą Chrisem Keeble zasypała obrońców Darwin rakietami przeciwpancernymi po czym ruszyła do ataku atakując przeciwnika granatami i bagnetami. Argentyńskie samoloty Aermacchi i FMA IA 58 Pucará próbowały ostrzelać pozycje Brytyjczyków, zostały jednak odparte dzięki użyciu rakiet typu Blowpipe (strącono jedną maszynę). Do boju włączyły się brytyjskie Harriery, które wsparły ogniem kompanię B i D kierującą się w kierunku Goose Green. Ciężkie walki toczyły się całą noc z 28 na 29 maja. Ostatecznie wyczerpane wojska argentyńskie poddały się. Straty brytyjskie wyniosły 17 zabitych i 33 rannych, Argentyńczycy stracili 55 zabitych, 85 rannych oraz 1536 jeńców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Duncan Anderson: Wojna o Falklandy 1982, Amer Com S.A. Poznań 2009.