Bitwa pod Brissarthe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Brissarthe
Walki Franków z wikingami
Ilustracja
Salomon bretoński
Czas 866
Miejsce Brissarthe
Terytorium Neustria
Wynik Zwycięstwo wikingów i Bretonów
Strony konfliktu
Frankowie Wikingowie, Bretania
Dowódcy
Robert IV Mocny Salomon III (Bretania), Hastein (wikingowie)
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
47,699813°N 0,453717°W/47,699813 -0,453717

Bitwa pod Brissarthe – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 września 866 roku pomiędzy Frankami a wikingami. W wyniku bitwy śmierć poniósł Robert Mocny, hrabia Tours i Angers, któremu król Karol II Łysy powierzył obronę przed najazdami Normanów.

W roku 866 książę bretoński Salomon III (rządzący w latach 857-874) zawiązał sojusz z Hasteinem z Danii skierowany przeciwko Anjou, Maine i Tureni. Pierwszym celem sił sojuszniczych stało się miasto Le Mans, które doszczętnie splądrowano.

W tej sytuacji dowodzenie nad siłami z zagrożonych atakami regionów objął hrabia Robert Mocny, który zebrał frankijskie wojska m.in. hrabiego Ranulfa I z Poitou, Gosfrida i Hervé z Maine. Frankowie wyszli naprzeciwko powracających z łupami Bretonów i Skandynawów. Do spotkania doszło w rejonie Brissarthe, gdzie odcięto przeciwnikowi drogę ku rzece Loarze i załadowanie łupów na łodzie. Zaatakowani zmuszeni zostali do ucieczki do pobliskiego kościoła, gdzie z miejsca zostali oblężeni przez Franków. Wieczorem wikingowie podjęli próbę wyjścia z okrążenia, atakując Franków. W wyniku bitwy śmierć poniósł Robert Mocny, Ranulf trafiony strzałą był śmiertelnie ranny, ranę odniósł także Hervé. Po stracie swoich dowódców Frankowie wycofali się.

W roku 867 roku Karol II Łysy rozpoczął pertraktacje z Salomonem, uznając go jako króla Bretanii i nadając mu hrabstwo Cotentain co skutkowało odłączeniem się hrabstwa Avranches położonego pomiędzy Cotentain a Bretanią.

Tymczasem wikingowie kontynuowali ataki na ziemie Franków. Przez kolejne lata Hastein pustoszył tereny nad Loarą: Bourges – 867, Orlean – 868, Angers – 872, co zmusiło Karola do zawiązania sojuszu z Salomonem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michel Dillange, Les Comtes de Poitou, Ducs d'Aquitaine (778-1204), Geste éditions, coll. « La Crèche », 1995, 304 p. (​ISBN 978-2-910919-09-2​), p. 63-69.