Bitwa pod Castione

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Castione
Walki szwajcarsko-mediolańskie
Ilustracja
Castione, miejsce bitwy
Czas 6 lipca 1449
Miejsce Castione, kanton Tessin
Terytorium Szwajcaria
Wynik zwycięstwo wojsk Republiki Ambrozjańskiej
Strony konfliktu
kanton Uri
Leventina

księstwo Mediolan (Republika Ambrozjańska)
Dowódcy
Giovanni della Noce
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych
Coat of arms of Switzerland.svg Walki Szwajcarów z Księstwem Mediolanu Blason famille it Sforza.svg

Arbedo (1422) - Castione (1449) - Giornico (1478) - Crevola (1487)

Bitwa pod Castione – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniu 6 lipca 1449 roku w trakcie walk szwajcarsko-mediolańskich.

Starcie pomiędzy siłami Republiki Ambrozjańskiej (Księstwo Mediolanu 1447–1450) a wojskami kantonu Uri rozegrało się na ziemiach dzisiejszego kantonu Tessin.

Przed bitwą[edytuj | edytuj kod]

Przyczyną sporu stało się miasto Bellinzona, znajdujące się w centrum polityki kantonu Uri. Panowanie nad miastem umożliwiało bowiem Szwajcarom kontrolę nad przygranicznymi dolinami w kantonie Tessin, Misox oraz przełęczą Św. Gottharda. Szwajcarzy z Uri już wielokrotnie wcześniej starali się przejąć te tereny, co zaowocowało krótkotrwałym odbiciem Bellinzony w roku 1419 z rąk władców Sax-Misox. W roku 1422 po bitwie pod Arbedo, miasto dostało się ponownie we władanie księstwa Mediolan. Bezustanne rabunki na szwajcarskich handlarzach sprowokowały kanton Uri do ponownej interwencji.

W roku 1439 wojska z Uri ponownie wkroczyły na ziemie przygraniczne, zagrażając Bellinzonie i zmuszając Mediolan do oddania Leventiny w roku 1441. Szwajcarzy sprzymierzyli się z Henrykiem II von Sax, hrabią Misox oraz Franchino Ruscą, władcą Locarno. Sytuację Szwajcarów wzmacniała także niepewna sytuacja w księstwie Mediolan po śmierci Filippo Marii Viscontiego w roku 1447 (powstanie Republiki Ambrozjańskiej). Na początku roku wykorzystując słabość przeciwnika, Szwajcarzy odzyskali Leventine oraz Rivierę szwajcarską, a następnie skierowali się ku Bellinzonie.

Następstwa bitwy[edytuj | edytuj kod]

Armia kondotiera Giovaniego della Noce otrzymała z Mediolanu rozkaz zdobycia Sottoceneri. W stoczonej bitwie pod Castione Mediolańczycy zwyciężyli wojska z Uri. Szwajcarzy po porażce zmuszeni zostali do wycofania się do Misox. Po odstąpieniu od miasta Bellinzony, wojska mediolańskie już bez przeszkód mogły odzyskać Rivierę szwajcarską.

W roku 1450 zawiązano formalny pokój z następcą Viscontiego- Francesco I Sforzą, po którym Leventina miała powrócić do Uri, co nastąpiło w roku 1466. Porażka pod Castione na długo zahamowała politykę ekspansji kantonu Uri. Kampania roku 1478 do Bellinzony oraz zwycięstwo Szwajcarów pod Giornico, zatwierdziły ostatecznie panowanie Szwajcarów z Uri w Leventinie. Bellinzona pozostawała jednak nadal w rękach Mediolańczyków. Po latach przechodzenia miasta z rąk do rąk, w roku 1503 król francuski Ludwik XII zatwierdził ostatecznie przynależność Bellinzony do kantonów Uri, Schwyz i Nidwalden (układ w Arona).