Bitwa pod Grocką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Grocką
VII wojna austriacko-turecka
Czas 22 lipca 1739
Miejsce Grocka, niedaleko Belgradu
Wynik decydujące zwycięstwo Imperium Osmańskiego
Strony konfliktu
Imperium Osmańskie Monarchia Habsburgów
Dowódcy
Hacı İvaz Mehmed Pasza Georg Olivier von Wallis
Wilhelm Reinhard von Neipperg
Siły
ok. 100 000 ok. 40 000
Straty
niewielkie ok. 10 tys.
brak współrzędnych
Imperial Coat of Arms of Austria.svg Wojny austriacko-tureckie Emblem of Turkey.svg

Wojna austriacko-turecka (1525–1541)Mohacz (1526)Tokaj (1527)Wiedeń (1529)Güns (1532)Wojna austriacko-turecka (1566–1568)Szigetvár (1566)Wojna austriacko-turecka (1593–1606)Sziszak (1593)Mezőkeresztes (1596)Selimbar (1599)Wojna austriacko-turecka (1663–1664)Czernowitz (1663)Szentgotthárd (1664)Wojna austriacko-turecka (1683–1699)Wiedeń (1683)Buda (1684-1686)Nagyharsány (1687)Slankamen (1691)Zenta (1697)Wojna austriacko-turecka (1716–1718)Petrovaradin (1716)Belgrad (1717)Wojna austriacko-turecka (1735–1739)Grocka (1739)Wojna austriacko-turecka (1787–1791)

Bitwa pod Grocką – decydująca bitwa VII wojny austriacko-tureckiej, stoczona niedaleko Belgradu 22 lipca 1739 roku pomiędzy armią austriacką a turecką.

W 1739 roku Karol VI rozkazał swoim wojskom rozbić armię sułtańską jeszcze na Bałkanach. Dowództwo nad wojskami Habsburgów objęli: regent cesarski w Serbii Georg Olivier von Wallis oraz generał Wilhelm Reinhard von Neipperg, którzy dysponowali łącznie 40 000 żołnierzy. 21 lipca Austriacy rozbili obóz w Vincy, niedaleko Grocka. Następnego dnia rozpoczęła się bitwa ze stutysięczną armią osmańską pod dowództwem wielkiego wezyra İvaza Mehmeta Paszy. Pierwsza zaatakowała cesarska kawaleria, która, nie czekając na piechotę, została całkowicie rozgromiona przez turecką piechotę i artylerię. Gdy austriacka piechota pojawiła się na polu bitwy, kawaleria była wybita, a bitwa praktycznie przegrana. Dowódcy zarządzili odwrót, utrudniony przez napierających Turków. Po tym armia Cesarstwa Habsburgów schroniła się w obozie.

Na wieść o przegranej cesarz natychmiast poprosił sułtana o pokój, który został zawarty dwa miesiące później w Belgradzie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Nicolle, Armies of the Ottoman Turks. 1300-1774, Angus McBride, London: Osprey Publishing, 1983, s. 33 - 34, ISBN 0-85045-511-1, OCLC 11479030 (ang.).
  • John Stevens Cabot Abott, The Empire of Austria: Its Rise and Present Power, 1859, Rickey, Mallory & Company, str. 406 - 407 (ang.)