Bitwa pod Jaksicami (1944)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Jaksicami
front wschodni, II wojna światowa
Czas 5 sierpnia 1944
Miejsce Jaksice i teren wokół miejscowości
Terytorium Generalne Gubernatorstwo
Przyczyna likwidacja Republiki Pińczowskiej
Wynik zwycięstwo oddziałów partyzanckich
Strony konfliktu
Armia Krajowa Armia Krajowa  III Rzesza
Dowódcy
ppor. Stanisław Padło mjr Willi Wehrmeier
Siły
4 batalion 120 pułku Armii Krajowej oddziały Feldjagerkorps
Straty
3 zabitych 2 rannych, 4 wziętych do niewoli, 1 samolot, 2 samochody ciężarowe, 1 samochód osobowy i 2 motocykle

Bitwa pod Jaksicami – zwycięska bitwa partyzancka stoczona 5 sierpnia 1944 w czasie blokady szosy pod Jaksicami przez oddziały Armii Krajowej, przeciw niemieckiej jednostce Feldjagerkorps uczestniczącej w akcji likwidacji Republiki Pińczowskiej[1].

Przebieg bitwy[edytuj]

Uprzedzając niemieckie działania zmierzające do likwidacji Republiki Pińczowskiej 5 sierpnia rano oddział ze 120 pułku AK zablokował szosę prowadzącą z Krakowa na Sandomierz w miejscowości Jaksice. Podążająca tą drogą z kierunku Krakowa zmotoryzowana kolumna Feldjagerkorps dowodzona przez mjr Willego Wehrmeiera wpadła w zastawioną zasadzkę. Kolumna zatrzymana przez zaporę z bron została zasypana ogniem przez partyzantów z oddziału Juliana Słupika. Po krótkiej walce Niemcy wycofali się.

Wieczorem ponowili jednak atak do którego użyli oprócz dwóch kompanii wojska dwa wozy pancerne i dwa samoloty. W czasie walki jeden z samolotów został uszkodzony i musiał lądować koło wsi Słonowice. Tam samolot został przejęty i zniszczony przez jeden z oddziałów AK[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Kozera, Zdzisław Antolski: Republika Pińczowska 1944. Kielce: ZPW "U Poety", 2002.
  • Władysław Ważniewski: Walki partyzanckie nad Nidą 1939-1945. Warszawa: MON, 1975.