Blanche Sweet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Blanche Sweet
Ilustracja
Imię i nazwisko Sarah Blanche Sweet
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1896
Chicago
Data i miejsce śmierci 6 września 1986
Nowy Jork
Zawód aktorka

Blanche Sweet (ur. 18 czerwca 1896 w Chicago, zm. 6 września 1986 w Nowym Jorku[1]) – amerykańska aktorka filmowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 18 czerwca 1896 r. Była córką tancerki o imieniu Pearl oraz handlarza winem Gilberta Sweet. Tuż po urodzeniu została porzucona przez ojca, matka zmarła niedługo później. Dziewczynką zaopiekowała się babcia, Core Alexander[2]. Blanche zaczęła występować mając 18 miesięcy. Nazywano ją wtedy Baby Blanche lub Little Blanche[1]. Od 1902 roku przez trzy lata była częścią trupy wędrownego śpiewaka Chaucneya Olcotta[2].

W 1906 r. Blanche nawiązała na nowo relacje z ojcem i zamieszkała z nim w San Francisco. W tamtym czasie zainteresowała się tańcem. Przeprowadziła się do Berkeley, gdzie pobierała lekcje tańca u Ruth St. Denis, jednak ze względu na problemy finansowe przeniosła się do Nowego Jork, gdzie zarabiała występując. Z pozyskanych pieniędzy opłacała kolejne lekcje tańca, m.in. u Gertrude Hoffman[3].

W wieku 13 lat zadebiutowała w wytwórni Biograph, gdzie grała w filmach Davida Warka Griffitha, szybko stając się jedną z jego ulubionych aktorek[3][4]. W 1914 r. po tytułowej roli w filmie Judyta z Betulii odeszła z Biographu. W kolejnych latach pracowała m.in. dla Jessego Lasky, Cecila B.DeMille’a i jego brata Williama C. de Mille'a oraz Marshalla Neilana[4]. Ten ostatni został jej mężem w 1922 r. (para rozwiodła się w 1929 r.)[1].

Jako aktorka największą popularnością cieszyła się w okresie do końca I wojny światowej. W późniejszym okresie jej sukcesy były mniejsze, lecz nadal istotne. Ostatecznie jednak jej kariera filmowa skończyła się po występie w kilku filmach dźwiękowych. W latach 30. wróciła do występów scenicznych[5]. W 1936 r. wyszła za aktora Raymonda Hacketta[1]. W późniejszych latach prowadziła też własny program radiowy. W latach 50. XX wieku porzuciła karierę i pracowała jako sprzedawczyni w Nowym Jorku. Od lat 60. aż do swojej śmierci zaangażowana była w szerzenie wiedzy o kinie niemym, m.in. w ramach współpracy z Museum of Modern Art[6].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tom Pendergast, Sara Pendergast, International Dictionary of Films and Filmmakers: Actors and actresses, St. James Press, 2000, s. 1177, ISBN 978-1-55862-452-8 [dostęp 2017-12-27] (ang.).
  2. a b Eric L. Flom, Silent Film Stars on the Stages of Seattle: A History of Performances by Hollywood Notables, McFarland, 2009, s. 217, ISBN 978-0-7864-3908-9 [dostęp 2018-01-04] (ang.).
  3. a b Eric L. Flom, Silent Film Stars on the Stages of Seattle: A History of Performances by Hollywood Notables, McFarland, 2009, s. 218, ISBN 978-0-7864-3908-9 [dostęp 2018-01-04] (ang.).
  4. a b Charlie Keil, Sweet, Blanche, [w:] Richard Abel, Encyclopedia of early cinema, London: Routledge, 2005, loc. 24839, ISBN 0-415-23440-9.
  5. Eric L. Flom, Silent Film Stars on the Stages of Seattle: A History of Performances by Hollywood Notables, McFarland, 2009, s. 219, ISBN 978-0-7864-3908-9 [dostęp 2018-01-04] (ang.).
  6. Eric L. Flom, Silent Film Stars on the Stages of Seattle: A History of Performances by Hollywood Notables, McFarland, 2009, s. 222, ISBN 978-0-7864-3908-9 [dostęp 2018-01-04] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]