Bolesław Jeleń
Data urodzenia |
12 kwietnia 1911 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
19 maja 1985 |
Chargé d’affaires PRL w Albanii | |
Okres |
od 1949 |
Poprzednik |
utworzenie placówki |
Następca | |
Ambasador PRL w Meksyku | |
Okres |
od 11 stycznia 1952 |
Poprzednik | |
Następca | |
Ambasador PRL na Kubie | |
Okres |
od 1960 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Boles%C5%82aw_Jele%C5%84_gr%C3%B3b.jpg/220px-Boles%C5%82aw_Jele%C5%84_gr%C3%B3b.jpg)
Bolesław Jeleń, ps. „Bolek” (ur. 12 kwietnia 1911, zm. 19 maja 1985 w Warszawie) – polski komunista pochodzenia żydowskiego, dyplomata.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Mariana. Działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uczestnik wojny domowej w Hiszpanii, ostatni komisarz polityczny batalionu im. Adama Mickiewicza, części brygady międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. W czasie II wojny światowej działał w komunistycznym ruchu oporu we Francji. W grudniu 1944 przyłączył się do oddziałów polskich, formowanych przy francuskiej l armii generała de Lattre'a. Po powrocie do kraju, rozpoczął pracę w wywiadzie wojskowym. W okresie od stycznia do września 1946 w stopniu podpułkownika kierował Wydziałem Informacji Śląskiego Okręgu Wojskowego.
Był pierwszym po zakończeniu wojny przedstawicielem dyplomatycznym Polski w Albanii w latach 1949–1952, w randze chargé d’affaires, a następnie posłem w Meksyku, akredytowanym także w Kostaryce, od 1960 do 1964 przedstawicielem dyplomatycznym PRL na Kubie. Pracował w Głównym Zarządzie Informacji Wojska Polskiego. Z Meksyku skierowany na Kubę i jako szef polskiej ambasady wziął udział w negocjacjach, zmierzających do rozwiązania kryzysu 1962.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B4-9-16)[1].
Odznaczenia i ordery
[edytuj | edytuj kod]- Order Krzyża Grunwaldu III klasy[2]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1954)[3]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[4]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-27].
- ↑ Order Krzyża Grunwaldu, s. 101.
- ↑ M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1484
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 42, poz. 415
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- M. Bron, Bitwa nad Ebro i udział w niej Polaków, Warszawa 1976.
- Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie, red. J.J. Malczewski, B. Falkowska-Dybowska, Warszawa 1989.
- W. Tkaczew, Organa informacji Wojska Polskiego 1943–1956, Warszawa 2007.
- L. Unger, Kuba. Kryzys rakietowy 1962, Gazeta Wyborcza 28 XI 1997.
- Ambasadorowie Polski na Kubie
- Ambasadorowie Polski w Albanii
- Ambasadorowie Polski w Kostaryce
- Ambasadorowie PRL
- Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski
- Działacze PZPR
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy
- Oficerowie Informacji Wojska Polskiego
- Politycy PPR
- Polscy żołnierze Brygad Międzynarodowych
- Podpułkownicy ludowego Wojska Polskiego
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
- Urodzeni w 1911
- Zmarli w 1985