Budkowiczanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budkowiczanka
Ilustracja
Budkowiczanka w okolicach Trzebiszyna
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość ok. 60 km
Źródło
Miejsce we wsi Chudoba
Ujście
Recypient Stobrawa
Miejsce we wsi Stare Kolnie
Współrzędne 50°50′33″N 17°39′54″E/50,842500 17,665000
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ujście
ujście

Budkowiczankarzeka w województwie opolskim, ok. 60 km długości, lewy najdłuższy dopływ Stobrawy.

Rzeka ma źródła w powiecie oleskim, w okolicach wsi Chudoba. Szlak kajakowy, wzdłuż rzeki tereny leśne – Bory Stobrawskie. Rzeka rozdziela dwie wsie: Nowe Budkowice i Stare Budkowice.

Inne dopływy: Słonka, Brojecka Rzeka, Wisznia, Prądzenica.

Na obszarze na południe od wsi Kuźnica Katowska z prawego brzegu rzeki wychodzi struga Młynówka, która po 1,1 km uchodzi do strugi Czarnej Wody (która też jest dopływem Stobrawy). Budkowiczanka dalej płynie na południowy zachód i południe. Ok. 1,5 km na północ od przysiółka Kabachy uchodzi do niej z lewego brzegu struga Bachorza.

Ok. 0,5 km na południowy zachód od przysiółka Lewandówka do Budkowiczanki uchodzi z lewej strony rzeka Brynica. Budkowiczanka uchodzi do Stobrawy w przy południowej części wsi Stare Kolnie.

Nazwę Budkowiczanka wprowadzono urzędowo zarządzeniem w 1951 r., zastępując niemieckie nazwy Budkowitzer Bach i Baundendorfer Bach[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r. (M.P. z 1951 r. Nr 62, poz. 825 s. 818)