Buhturi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Buhturi, al-Walid ibn `Ubayd Allah al-Buhturi (ur. 820 w Manbidż, zm. 897 w Manbidż) – arabski poeta urodzony w Manbidż (gr. Hierapolis Bambyke) w Syrii, między Aleppo a Eufratem.

Buhturi, podobnie jak Abu Tammam, pochodził z plemienia Tajji. W młodości odwiedził Abu Tammama w Homs i został przez niego przedstawiony władcom w mieście Ma'arrat an-Nu'man, którzy przyznali mu pensję w wysokości 400 dirhemów rocznie. Później wyruszył do Bagdadu, gdzie napisał wiersze pochwalne ku czci kalifa al-Mutawakkila oraz członków jego dworu. Pomimo długiego pobytu w Bagdadzie, większość swojej poezji poświęcił wychwalaniu Aleppo, a jego poezja miłosna jest w większości dedykowana Aiwie, dziewicy z tego właśnie miasta. Zmarł w Manbidż w 897 roku.

Jego poezja została zebrana i zredagowana dwukrotnie w X wieku. W jednej edycji ułożono ją alfabetycznie (tzn. według ostatniej spółgłoski w linijce), a w drugiej tematycznie. Wydano ją w Konstantynopolu (współczesny Stambuł) w 1883 roku. Podobnie jak Abu Tammam zebrał kolekcję wczesnych poematów, znanych jako Hamasa.