Bukowczyk (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb szlachecki Bukowczyk

Bukowczyk – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu niebieskim pół szachownicy biało-czerwonej, nad nią ręka zbrojna z pałaszem do cięcia skierowana w prawo. W szczycie hełmu, skośnie w prawo, chorągiew biała o dwóch końcach, na niej litera „L” czerwona[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany kapitanowi Józefowi Lemańskiemu z IX Regimentu Piechoty Wojsk Koronnych i wszystkim jego potomkom obojga płci 9 grudnia 1790 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

  • Lemański.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. N.I. Pavliščev: Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego najwyżej zatwierdzony, część I, Warszawa 1853, s. 108.
  2. A. Wajs (oprac.): Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 2001.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Chrząński: Tablice odmian herbowych Chrząńskiego, Warszawa-Poznań 1909, Tablica XII.
  • A. Boniecki: Herbarz polski, tom 14, Warszawa-Kraków 1911, s. 75-76.
  • S. Uruski: Rodzina: Herbarz Szlachty Polskiej, Warszawa 1911, Tom 8, s. 328-329.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]