Bukowczyk (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bukowczyk (herb szlachecki)

Bukowczyk – polski herb szlachecki z nobilitacji

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu niebieskim pół szachownicy biało-czerwonej, nad nią ręka zbrojna z pałaszem do cięcia skierowana w prawo. W szczycie hełmu, skośnie w prawo, chorągiew biała o dwóch końcach, na niej litera "L" czerwona[1]

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany kapitanowi Józefowi Lemańskiemu z IX Regimentu Piechoty Wojsk Koronnych i wszystkim jego potomkom obojga płci 9 grudnia 1790 przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[2].

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

Lemański.

Przypisy

  1. N.I. Pavliščev, Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego najwyżej zatwierdzony. Cz.1, Warszawa 1853, s. 108.
  2. A. Wajs (oprac.), Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 2001

Bibliografia[edytuj]

  • T. Chrząński, Tablice odmian herbowych Chrząńskiego, Warszawa-Poznań 1909, Tab. XII.
  • A. Boniecki, Herbarz polski, t. 14, Warszawa-Kraków 1911, s. 75-76.
  • S. Uruski, Rodzina: Herbarz Szlachty Polskiej, Warszawa 1911, T 8, s. 328-329.

Linki zewnętrzne[edytuj]