Carstwo Widyńskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Carstwo Widyńskie – państwo bułgarskie istniejące w latach w 13631396, ze stolicą w Widyniu pod panowaniem dynastii Szyszmanowiczów[1].

W 1363 car Iwan Aleksander stworzył carstwo widyńskie dla swego starszego syna – Iwana Stracimira, zachowując tron Carstwa Tyrnowskiego dla młodszego syna Iwana Szyszmana. Szybko, choć nie na długo carstwo popadło w zależność od Węgier. W 1371, po śmierci ojca, Iwan Stracimir ogłosił się carem niezależnego carstwa i zaczął prowadzić własną, niezależną politykę[1]. W 1388 carstwo zostało jednak uzależnione przez Imperium osmańskie[2]. W 1396 Iwan Stracimir przyłączył się do anty-tureckiej krucjaty Zygmunta Luksemburskiego, której klęska w bitwie pod Nikopolis doprowadziła do zajęcia carstwa przez sułtana osmańskiego Bajazyda I[1] i wcielenia go bezpośrednio do Imperium[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Praca zbiorowa: Encyklopedia PWN - historia świata. T. III. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 679. ISBN 978-83-01-15086-0.
  2. a b Marcin Kamler (red.): Europa. Regiony i państwa historyczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 365. ISBN 83-01-13291-4.