Cement hutniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cement hutniczy – otrzymywany jest z klinkieru portlandzkiego, regulatora czasu wiązania, którym może być gips, REA-gips, anhydryt (lub ich mieszanina) i granulowanego żużla wielkopiecowego. Cement ten jest bardziej odporny na działanie siarczanów niż cement portlandzki. Ma wolniejszy niż cement portlandzki przyrost wytrzymałości w czasie i niższe ciepło hydratacji.

Wyróżnia się:

  1. cement hutniczy CEM III/A - zawiera klinkier z dodatkiem 36-65% żużlu
  2. cement hutniczy CEM III/B - zawiera klinkier z dodatkiem 66-80% żużlu
  3. cement hutniczy CEM III/C - zawiera klinkier z dodatkiem 81-95% żużlu

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]