Centrāltirgus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Targowisko Centralne
Centrāltirgus
Ilustracja
Hale targowe (2010)
Państwo  Łotwa
Miejscowość Ryga
Adres Nēģu iela 7[1]
Typ budynku hala
Styl architektoniczny funkcjonalizm z elementami art déco
Architekt Pāvils Dreijmanis
Powierzchnia użytkowa 57 000 (hale), 72 300 (łącznie) m²
Rozpoczęcie budowy VI 1924
Ukończenie budowy XI 1930
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Targowisko Centralne
Targowisko Centralne
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Targowisko Centralne
Targowisko Centralne
Ziemia56°56′37,482″N 24°06′55,354″E/56,943745 24,115376
Strona internetowa
Wnętrze jednej z hal (2013)

Centrāltirgus (po polsku Targowisko Centralne) – zespół hal targowych w Rydze. Otwarty w 1930. Do budowy wykorzystano hangary niemieckich sterowców, przeniesione spod Lipawy. Od 1998 jako część historycznego centrum Rygi targ znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO[1].

Budynki[edytuj | edytuj kod]

Hale znajdują się w sąsiedztwie dworca autobusowego i kolejowego, nad Dźwiną[1][2]. Zespół składa się z pięciu hal, o następujących wymiarach: długość 240 m, szerokość 42-46 m, wysokość 35-38 m[1][2]. Między halami umieszczono mniejsze budynki[2]. W skład kompleksu wchodzą także stare magazyny (spīķeri) i plac targowy[1]. Hale Centrāltirgus liczą 57 000 m² powierzchni[2], a łączna powierzchnia kompleksu to 72 300 m².

Hale są przykładem architektury funkcjonalistycznej, uzupełnionej o elementy art déco[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Hale zostały pierwotnie wybudowane pod Lipawą (baza lotnicza Vaiņode) podczas I wojny światowej jako hangary na sterowce[1][2][3]. Umiejscowienie bazy było związane ze stworzeniem możliwości nalotów na Petersburg[2]. W 1926 hangary zostały rozebrane i przetransportowane do Rygi, gdzie miały zostać zaadaptowane na hale targowe[2]. Pracami architektonicznymi kierował Pāvils Dreijmanis[2]. Mimo przerwy w pracach, jaka nastąpiła w 1928, spowodowanej trudnościami finansowymi, 2 listopada 1930 udało się oddać targowisko do użytku[2]. W roku otwarcia było to największe centrum handlowe w Europie[1][3]. W czasach Łotewskiej SRR targowisko podupadło, ale później zostało zrewitalizowane[2][3]. Od 1995 obiektem zarządza spółka ze 100% udziałem władz miejskich[3]. Codziennie przez targowisko przewija się od 80 do 100 tys. osób[1][3].

Handel[edytuj | edytuj kod]

Na terenie hal znajduje się ok. 3000 stoisk[3]. Poszczególne hale mają różne profile: warzywa i owoce, nabiał, mięso, ryby i inne artykuły spożywcze[2][3]. Dostępne są również drobne artykuły rękodzielnicze[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Riga Central Market (ang. • łot. • niem. • ros.). Latvian Tourism Development Agency, 21 lutego 2014. [dostęp 7 czerwca 2014].
  2. a b c d e f g h i j k l Centrāltirgus (1930). W: Mark Irving: 1001 budynków, które musisz zobaczyć. Poznań: Publicat, 2010, s. 420. ISBN 978-83-245-9531-0.Sprawdź autora:1.
  3. a b c d e f g About us (ang. • łot. • ros.). Rīgas Centrāltirgus, 2012. [dostęp 7 czerwca 2014].