Centralny Komitet Krajowego Ruchu Oporu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik organizacji (Oselce).

Centralny Komitet Krajowego Ruchu Oporu (czes. Ústřední vedení odboje domácího, ÚVOD) – czeska organizacja konspiracyjna.

ÚVOD powstał w maju 1940 roku, skupiając działaczy Centrum Politycznego, Obrony Narodu i Komitetu Petycyjnego. Celem było dążenie do scalenia prac czeskiego podziemia niekomunistycznego przy zachowywaniu odrębności organizacji.

Aresztowania powodowały ciągłe zmiany w kierownictwie (pierwsze liczne już latem 1940). Po ataku Niemiec na ZSRR podjęto rozmowy z KPCz o utworzeniu wspólnej organizacji ÚNRVČ. Jednak plany te przekreśliła działalność nowego protektora Reinharda Heydricha. Po wprowadzeniu stanu wyjątkowego we wrześniu 1941 roku w Protektoracie Czech i Moraw kierownictwo ÚVOD zostało praktycznie rozbite, aresztowani zostali przywódcy Komitetu Petycyjnego (PVVZ), uniknęło tego kilka osób z kierownictwa ÚVOD z Centrum Politycznego (PÚ) i Obrony Narodu (ON). W konspiracji pozostały niewielkie i izolowane grupy. Po zamachu na Reinharda Heydricha 27 maja 1942 roku nastąpiły kolejne aresztowania, praktycznie w drugiej połowie 1942 Centralny Komitet Krajowego Ruchu Oporu przestał istnieć. Działalność konspiracyjną ośrodka beneszowskiego usiłował kontynuować Przygotowawczy Komitet Narodowo-Rewolucyjny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugeniusz Duraczyński, Jerzy Janusz Terej, Europa Podziemna 1939-1945, Wiedza Powszechna, Warszawa 1974