Cerkiew św. Mikołaja w Jaamie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Mikołaja
Püha Nikolai kirik
cerkiew parafialna
Państwo  Estonia
Miejscowość Jaama
Wyznanie prawosławne
Kościół Estoński Kościół Prawosławny
Eparchia narewska
Wezwanie św. Mikołaja
Wspomnienie liturgiczne 6/19 grudnia
Położenie na mapie Estonii
Mapa lokalizacyjna Estonii
Cerkiew św. Mikołaja
Cerkiew św. Mikołaja
59,038222°N 27,714795°E/59,038222 27,714795

Cerkiew św. Mikołajaprawosławna cerkiew w Jaamie, w jurysdykcji Estońskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Świątynia parafialna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza cerkiew w Jaamie została wzniesiona na początku XX w. z błogosławieństwa arcybiskupa ryskiego Agatangela[1], jako świątynia filialna parafii w Vasknarvie[2]. Dar w wysokości 600 rubli na budowę cerkwi przekazał osobiście car Mikołaj II. Autorem projektu świątyni był W. Łunski, architekt eparchii ryskiej[1]. Konsekracja gotowej murowanej cerkwi miała miejsce 13 sierpnia 1904 r.[1]

Podczas II wojny światowej zniszczona została cała wieś, także znajdująca się w niej prawosławna świątynia[1]. Wieś stopniowo wyludniała się[3]. Wierni modlili się przez kolejne kilka dziesięcioleci w rozbudowanej kaplicy cmentarnej[3], w celu sprawowania nabożeństw do wsi przyjeżdżali duchowni z parafii w Narwie lub Jõhvi[3]. Cerkiew św. Mikołaja, według pierwotnego projektu, została odbudowana w 1991 r. z fundacji Monasteru Piuchtickiego i w tym samym roku wyświęcona przez biskupa tallińskiego Korneliusza[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Jaamie wzniesiona jest z kamienia polnego, z detalami z cegły. Posiada jedną usytuowaną nad przedsionkiem wieżę zwieńczoną niewielką cebulastą kopułą oraz drugą, większych rozmiarów kopułę w tym samym kształcie, usadowioną na bębnie nad jedyną nawą świątyni. We wnętrzu znajduje się jednorzędowy klasycystyczny ikonostas z ikoną Ostatniej Wieczerzy w zwieńczeniu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e metropolita Korneliusz i inni, Prawosławnyje..., s. 72.
  2. metropolita Korneliusz i inni, Prawosławnyje..., s. 70.
  3. a b c Храм святителя Николая – Эстонская Православная Церковь Московского Патриархата, www.orthodox.ee [dostęp 2018-04-15] (ros.).
  4. metropolita Korneliusz i inni, Prawosławnyje..., s. 73.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • metropolita Korneliusz, W. Siłowjew, W. Wołochonski, S. Glinkale, W. Iljaszewicz, I. Łapszyn, S. Miannik, J. Sieliwierstowa, F. Hirvoja, Prawosławnyje chramy Estonii-Eesti Oigeusu Kirikud-The Orthodox churches in Estonia, Tallinn–Moskwa 2007.