Charakterystyka skokowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Charakterystyka skokowa, odpowiedź skokowa – w teorii sterowania, jedna z charakterystyk czasowych, która wraz z charakterystyką impulsową oraz charakterystykami częstotliwościowymi stanowi podstawowy opis działania układu regulacji.

Charakterystyka skokowa to odpowiedź układu na wymuszenie w postaci skoku jednostkowego przy zerowych warunkach początkowych. Dla wymuszenia w postaci skoku jednostkowego:

1(t)=\left\{\begin{matrix} 0 \ \mathrm{dla}\ t < 0 \\ 1  \ \mathrm{dla}\ t > 0 \end{matrix}\right..

o transformacie Laplace'a:

\mathcal{L}\left\{1(t)\right\}= \frac{1}{s}

otrzymujemy:

Y(s) = \frac{G(s)}{s}

gdzie Y(s)\, to transformata Laplace'a sygnału na wyjściu z obiektu opisanego transmitancją G(s) , a stąd:

y(t) = \mathcal{L}^{-1}\left\{\frac{G(s)}{s}\right\}= \int\limits_{0}^{t} {g(\tau)d\tau}=h(t),

gdzie h(t) oznacza charakterystykę skokową.

Charakterystyka skokowa przedstawia przebieg sygnału wyjściowego układu w stanie nieustalonym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]