Charakterystyka czasowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niniejszy artykuł jest częścią cyklu teoria sterowania.

Klasy układów
Układy statyczne - Układy dynamiczne
Układy liniowe - Układy nieliniowe
Układy stacjonarne - Układy niestacjonarne
Układy deterministyczne - Układy stochastyczne
Układy o parametrach skupionych - Układy o parametrach rozłożonych
Układy ciągłe - Układy dyskretne


Wybrane typy regulacji
Regulacja stałowartościowa
Regulacja nadążna
Regulacja optymalna
Regulacja adaptacyjna


Metody klasyczne
Opis typu wejście-wyjście
Stabilność
Transmitancja
Charakterystyki czasowe
Regulacja PID
Charakterystyki częstotliwościowe
Linie pierwiastkowe
Korekcja fazy


Nowoczesna teoria sterowania
Równania stanu - Stan układu
Sterowalność - Przesuwanie biegunów
Regulator liniowo-kwadratowy
Obserwowalność - Obserwator stanu
Filtr Kalmana
Regulator LQG
Sterowanie predykcyjne
Krzepkość - H-nieskończoność


Inne zagadnienia
identyfikacja systemów


Dziedziny powiązane
Teoria układów dynamicznych
Przetwarzanie sygnałów
Sztuczna inteligencja
Teoria decyzji
Metody numeryczne


Perspektywa historyczna
Historia automatyki
Teoretycy sterowania

Charakterystyka czasowa – w teorii sterowania stanowi podstawowy opis działania układu regulacji. Wyróżnia się dwa typy charakterystyk czasowych[1]:

Zaliczają się one do charakterystyk dynamicznych. Charakterystyki czasowe podobnie jak charakterystyki częstotliwościowe można określać doświadczalnie (w przybliżeniu), a zatem mogą stanowić podstawę do identyfikacji układu. Wyznaczają one jednoznaczny opis typu wejście-wyjście.

Istotny jest związek obu charakterystyk oraz ich powiązanie z transmitancją operatorową. Jeśli jest charakterystyką skokową, a charakterystyką impulsową, to są one powiązane równaniami:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Markowski: Automatyka w pytanaich i odpowiedziach. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1979, s. 28. ISBN 83-204-0110-0.